Χλωρίδα
Έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 1300 είδη φυτών στο Εθνικό Πάρκο, ορισμένα από τα οποία είναι σπάνια ή ενδημικά.
| Στις ελώδεις περιοχές κυριαρχούν τα: | |
|---|---|
| νούφαρα | Nymphaeaceae, Nymphoides peltata &Nymphaeaalba |
| ίριδα | Irispseudacorus |
| μέντα | Menthaaquatica |
| μυριόφυλλο | Myriophyllumspicatum |
| ψαθί | Typhalatifolia |
| η δενδρώδης βλάστηση αποτελείται κυρίως από: | |
|---|---|
| ιτιές | Salix spp. |
| λεύκες | Populus spp. |
| πλάτανο | Platanus orientalis |
| νερόφραξο | Fraxinus angustifolia |
| Στην περιοχή των αειφύλλων και φυλλοβόλλων πλατυφύλλων απαντούν χαρακτηριστικά είδη όπως: | |
|---|---|
| απόδισκος δρυς | Quercus sessiliflora |
| γαύρος | Carpinus orientalis |
| αγριοτριανταφυλλιά | Rosa canina |
| λεπτοκαρυά | Corylus avellana |
| τσαπουρνιά | Prunus spinosa |
| φράξος | Fraxinus ornus |
| φλαμουριά | Tilia cordata |
| κράταιγος | Crataegus monogyna |
| κισσός | Hedera helix |
| σφένδαμοι | Acer spp. |
Στις υψηλότερες και ψυχρότερες περιοχές το κυρίαρχο είδος είναι η οξιά (Fagus sylvatica). Στις περιοχές αυτές απαντούν επίσης:
- η ελάτη (Abies borisii-regis),
- το σκλήθρο (Alnus glutinosa),
- η οστρυά (Ostrya carpinifolia),
- η καστανιά (Castanea sativa),
- οι κράταιγοι (Crataegus spp.),
- ο φράξος (Fraxinus ornus),
- τα σφενδάμια (Acer spp.),
- η σορβιά (Sorbus torminalis),
- ο κισσός (Hedera helix),
- η κληματίδα (Clematis vitalba),
- οι κρόκοι (Crocus spp.)
- κ.α.
Στην ευρύτερη περιοχή της Κερκίνης υπάρχουν πολλά ενδημικά είδη φυτών ή είδη τα οποία είναι σπάνια στην Ελλάδα και στη Βαλκανική χερσόνησο. Υπάρχουν δύο ενδημικά taxa (Asperulaaristataspp. thessala, Acinosalpinusssp. nomismophyllus), δύο είδη με μοναδικές εμφανίσεις στην Ελλάδα (Marsileaquadrifolia, Najasgracillima), ορισμένα είδη με σπάνιες εμφανίσεις στην Ελλάδα (Ricciafluitans, Ricciocarpusnatans, Azollafiliculoides).
Απαντούν επίσης πέντε χερσαία είδη για τα οποία η βόρεια Ελλάδα αποτελεί το ακραίο όριο εξάπλωσής τους (Crepisconyzifolia, Ornithogalumbucheanum, Peucedanumaequiradium, Peucedanumofficinale, Stachysofficinalis)
18 είδη είναι ενδημικά της Βαλκανικής χερσονήσου (Alchemilla lanuginosa, Asperula aristata ssp. condensata, Brucuenthalia spiculifolia, Centaurea napulifera ssp. napulifera, Cerastium decalvans, Cirsium appendiculatum, Erysimum drenowskii, Galium hellenicum, Genista tinctoria, Knautia macedonica, Pedicularis brachyodonta ssp. moesiaca Scrophularia aestivalis, Silene asterias, Silene balcanica, Silene waldsteinii, Stachys plumosa, Thymus degenii, Veronica barrelieri).
Όρος Κερκίνη (Μπέλες)
Στα δάση του όρους Κερκίνη αναπτύσσονται οι ακόλουθες ζώνες βλάστησης: η ζώνη γαύρου – οστρυάς στους πρόποδες, η ζώνη των θερμόφιλων φυλλοβόλων δρυών στα χαμηλά υψόμετρα, η ζώνη της οξιάς και η ανωδασική ζώνη στα μεγαλύτερα υψόμετρα, κυρίως προς την πλευρά της ελληνο – βουλγαρικής μεθορίου. Σε υψόμετρα έως 1.000 – 1.100 m εμφανίζεται η υποζώνη γαύρου – οστρυάς που ανήκει στην παραμεσογειακή ζώνη βλάστησης. Η ζώνη αυτή καλύπτεται από θαμνώνες παλιουριού και πουρναριού, καθώς και από δάση χνοώδους δρυός, γαύρου και οστρυάς. Στην ίδια ζώνη, στις βορειοανατολικές πλαγιές, αναπτύσσονται δρυοδάση και δάση καστανιάς. Τη ζώνη αυτή διαδέχεται υψομετρικά και έως τα 1.700 m η ζώνη της οξιάς. Στις βορειοανατολικές πλαγιές, κοντά στη θέση Οχυρό, εμφανίζονται μικτές συστάδες οξιάς και ελάτης. Στη ζώνη της οξιάς παρατηρούνται και εκτάσεις με πολύ πυκνή βλάστηση από φτέρες. Πάνω από τα δενδροόρια, σε υψόμετρα άνω των 1.600 m, εμφανίζονται ψευδαλπικά λιβάδια, με πιο κοινά είδη τη νανώδη άρκευθο και το μύρτιλο. Κατά μήκος των ρεμάτων αναπτύσσονται πλατάνια και σκλήθρα.
Κρούσσια όρη (ή Κρούσια)
Αποτελείται από δύο ορεινούς όγκους και είναι το φυσικό σύνορο των νομών Σερρών και Κιλκίς με κατεύθυνση ΒΔ προς ΝΑ. Το Δύσωρο βρίσκεται ΒΔ και το Μαυροβούνι ΝΑ.
Τα δάση των Κρουσσίων ανήκουν στη ζώνη των δρυοδασών. Πρόκειται για δασωμένους λόφους που καταλαμβάνουν περίπου το 80% της συνολικής έκτασης. Στα υψηλότερα υψόμετρα κυριαρχούν δάση οξιάς ενώ στα χαμηλότερα δάση δρυός.